شنونده خوبی باشید.

زوج ها می توانند درباره موضوعات دشوار حتی زمانی که اختلاف نظر دارند، مذاکرات داشته باشند . بسیار مهم است که در این مذاکرات شنونده خوبی باشید. رعایت نکات کلیدی، باعث مذاکره به شیوه ای ایمن می شود و احترام شما را برای افکار، احساسات و عقاید همسرتان نشان می دهد. در عمل، این فرایند میتواند طبیعی تر از آن چه در ابتدا به نظر خواهد رسید، بشود.

شنونده خوبی باشید.

به دادن اطلاعات بیشتر دعوت کنید

برای استفاده از مهارت گوش دادن، حرفی بزنید یا کاری بکنید که همسرتان را برانگیزد تا به صورت خودجوش هر چه می خواهد بگوید . برای ایجاد شور و اشتیاق در همسرتان، دعوت کردن فراتر از اعتبار بخشی است . مثال های زیر، نمونه هایی از دعوت کردن از همسرتان برای حرف زدن است.

  • “درباره این موضوع بیشتر برام بگو”.
  • “در مورد آن بیشتر حرف بزن”.
  • “دلم می خواد در مورد این موضوع بیشتر بدونم”.
  • “چیز دیگری هم هست که بخوای بگی؟”
  • “دلم می خواد هر چی رو که فکر میکنی، باید بدونم، برام بگی”.

بعد از اینکه همسرتان حرف هایش را زد و مکث کرد، می توانید دعوت کنید . معمولاً افراد برای این که شنونده را محک بزنند که گوش داده یا خیر؟ و آیا شرایط برای ادامه مهیاست یا خیر؟ مکث می کنند. در این حین از پرسش، پند و اندرز دهی و سؤال کردن برای هدایت بپرهیزید، فقط دعوت کنید.

بعد از چند دعوت،بالاخره همسرتان می گوید: “فکر نمی کنم چیز دیگه ای برای گفتن داشته باشم ” و نشانه های کلامی و غیر کلامی او نشان می دهد که حرف ها گفته شده است.

 برای اطمینان از صحت مطالب، گفته ها را خلاصه کنید.

مهارت خلاصه کردن به شما کمک می کند که مطمئن شوید همسرتان را درک کرده اید. شما با این کار به جای این که به همسرتان بگویید “می فهمم که چه می گویی” مفهوم پیام ها را با او در میان می گذارید. پیام همسرتان را خلاصه کنید تا نشان دهید که دقیقاً حرف های او را درک می کنید. عدم انجام این کار می تواند باعث سوء تفاهم شود . گاهی حرفی می زنید و طرف مقابل تان خودش جزییاتی را به آن اضافه می کند و مفهوم و مقصودی غیر از منظور و مقصود شما به آن میدهد. شما هم ممکن است این کار را بکنید. یا فرد مقابل خودش جزییاتی را کم می کند و متقابلاً شما هم ممکن است این کار را بکنید. معنی مشترک زمانی رخ می دهد که پیامی را که شخصی فرستاده، همان طور دریافت شود. تلخیص به این کار کمک میکند.

توصیه ها
  • آنچه را که به عنوان نظر همسرتان شنیده اید، با بیان خود دقیقاً تکرار کنید (کامل بگویید، در عین حال چیزی را از پیام اصلی کم یا به آن اضافه نکنید).
  • از همسرتان بخواهید، خلاصه ای را که ارایه م یکنید، تایید یا تصریح کند.

چنان چه خلاصه تان را با جمله ای مقدماتی که نشان دهنده هدف شما از خلاصه سازی است، شروع کنید ، بسیار راه گشاست مثلاً این طور شروع کنید : “برای این که مطمئن شوم حرفت را درست فهمیده ام، مایلم به جمله ای اشاره کنم که چند لحظه پیش گفتی” و با عبارات “تو گفتی که در مورد … احساس ناکامی می کنی، آیا همین طوره؟” سخن خود را آغاز کنید. اگر خلاصه دقیق باشد، همسرتان جواب مثبت می دهد و اگر درست نباشد، از همسرتان بخواهید که آن را روشن کند، آن گاه خلاصه را با اطلاعات کاملاً شفاف شده، دوباره بیان کنید.

 سؤال های باز بپرسید.

بعد از همه مراحل بالا ممکن است به دلایل زیر باز خواستار اطلاعات اضافی خاصی باشید.

  1.  سنجش صحت افکار و مطالب مورد بیان؛
  2.  برای جمع آوری اطلاعات یا تکمیل اطلاعات ناقص؛
  3.  روشن کردن اطلاعات نامشخص / مغشوش.

از سؤالات باز استفاده کنید، این سؤالات، سؤالاتی هستند که احتیاج به پاسخ های طولانی تری دارند. حسن آنها این است که افراد را به توضیح بیشتر تشویق میکنند. از طرح سؤال های بسته بپرهیزید زیرا آنها کوتاه یا هدایت کننده، محدود یا محصور به پاسخ های مستقیم هستند . به این سؤالات می توان با بله و خیر پاسخ داد یا می توان جواب کوتاهی به آن داد. از طرح سؤالهایی که با “چرا” شروع می شوند، اجتناب کنید.

“چرا آن کار را کردی و چرا آن طور فکر کردی؟”
“چرا با بچه این جوری رفتار کردی؟”
“چرا بهم خندیدی؟”

این نوع سؤال ها اظهار نظر را مخدوش می کنند و لحن کلام همسران با آنها منفی است. این سؤال ها می توانند اثر مبارزه جویانه و سرزنش آمیز داشته باشند و از فرد بخواهند که درباره اعمال و موقعیت خود قضاوت یا از آنها دفاع کند. به نمونه هایی از دو گروه سؤال توجه کنید:

سؤالات بسته

کار خوب بود؟
عصبانی هستی؟
رئیست بهت بی احترامی کرد؟
بچه ها رو آروم کردی؟

سؤالات باز

از سرکار چه خبر؟
چه احساسی داری؟
چه اتفاقی افتاد؟
چطور بچه ها رو اروم کردی؟