تغییرات جسمانی در سن نوجوانی

تغییرات جسمانی در سن نوجوانی چگونه است؟ به طور کلی رشد طولی نوجوانان شروع می شود، و قد و وزن آنها افزایش می یابد. دست ها و پاها دراز و صورت کشیده می شود و بینی آنها بزرگ می شود و چون رشد عرضی به طور همزمان وجود ندارد، لذا حالت «بی قوارگی » در نوجوانان (به ویژه در پسران) دیده می شود که پذیرش این وضعیت برای آنها دشوار است.

تغییرات جسمانی در سن نوجوانی

به دلیل اینکه نوجوانان به زیبایی و خوش قوارگی خود اهمّیتّ می د هند، اغلب اوقات نگرانند که مبادا در این حالت باقی بمانند و قادر به جلب توجّه دیگران نباشند. علائم زنانگی و آمادگی برای قبول وظایف زنانه در دختران و رویش سبیل و کلفت شدن صدا در پسران از جمله نشانه هایی است که در دوران بلوغ ظاهر می شوند. در اشتها و وضع جسمانی و وضعیت عاطفی – روانی نوجوانان نیز تغییر پیدا می شود؛ چون در این سن، سوخت و ساز بدن زیاد و بدن در حال رشد است، لذا نوجوان به انرژی بیشتری نیاز دارد و موادّ غذایی بیشتری باید به بدن او برسد.

پرخوری و پراشتهاییِ برخی از نوجوانان را باید طبیعی تلقی کنیم؛ چون بدن نوجوان به انرژی بیشتری نیاز دارد و این نیاز باید با خوردن غذا تأمین شود. برخی از نوجوانان ممکن است در اثر خوردن زیاد، چاق شوند که با تشویق آنان به ورزش کردن و پرهیز از خوردن غذاهای پرچرب و شیرین تا حدّی می توان با چاقی شدید آنان مبارزه کرد. در برخی دیگر از نوجوانان با «کم خوری » مواجه می شویم، آنها جهت جلوگیری از چاقی و یا داشتن مشغله فکری درباره ی زیبایی بدن خود، ممکن است کم غذا بخورند؛ و اگر این حالت به صورت شدید درآید و نوجوان کم غذا بخورد، مشکلاتی برای او به وجود خواهد آمد.

واکنش نوجوان به تغییرات جسمانی

در دوره ی قبل از نوجوانی، یعنی از ۶ تا ۱۲ سالگی تغییرات جسمانی در کودکان به کندی انجام می گیرد و لذا این سنّ را «سنّ آرامش » دانسته اند و تغییرات جسمانی آنان برای اطرافیان قابل توجّه نیست. در دوره ی نوجوانی کندی تغییرات جسمانی به تغییرات سریع، همه جانبه و قابل مشاهده است و نوجوانان با تغییرات سریع جسمانی رو به رو می شوند.

  1. نخستین واکنش نوجوان، تعجّب است و گاهی در برخی از آنها حالت ترس به وجود می آید؛ امّا اگر نوجوان اطّلاعاتی در این خصوص داشته باشد و در انتظار این تغییرات باشد، طبیعی است که نه تعجّب می کند و نه می ترسد.
  2. دومین واکنش نوجوانان، ترس از بدشکل شدن است؛ یعنی وقتی هماهنگی رشد بدن بهم می خورد، ممکن است نوجوان از اینکه در این وضعیت نامناسب بدنی باقی بماند دچار هراس و وحشت شود.
  3. سومین واکنش، توجّه بیش از حد به وضعیت بدن و زیبایی خویش است. در چنین حالتی ممکن است نوجوان ساعت ها روبه روی آیینه بایستد و خود را تماشا کند و یا خود را با نوجوانان دیگر مقایسه کند.
  4. چهارمین واکنش، اشتغال ذهنی نوجوان درباره ی وضعیت جسمانی خویش است که ممکن است ساعت ها فکر او را به خود مشغول کرده و یا در این زمینه خیالبافی کند.